niedziela, 29 marca 2015

Świątecznie na Placu Bieńczyckim

Plac Bieńczycki znajduje się w obrębie dawnej wsi Bieńczyce, którą po wojnie włączono do dzielnicy Nowa Huta. Jest to miejsce bardzo stare, mające bogate tradycje.
Lubię tu przychodzić. Można się poczuć jak na wsi, kupić świeże warzywa prosto od gospodarzy.
Przed świętami, pewnie jak place i targowiska w całej Polsce, ma wyjątkową atmosferę.
Można kupić piękne stroiki świąteczne - kolorowe i pomysłowe.
No i oczywiście palmy, jest ich bardzo dużo w różnych kolorach, małe, duże i ogromne :)
Lubię koszyki do sobotniej święconki - takie jak te na zdjęciu - naturalne. Nie przepadam za malowanymi koszykami.
Bardzo lubię bazie. To chyba najwcześniejsza oznaka wiosny.
Żywe kwiaty są jednak najładniejsze :)

środa, 25 marca 2015

Kamienica Czynszowa w Opolu

Jest w Opolu Muzeum Śląska Opolskiego - miejsce, które warto zobaczyć. Muzeum posiada swoją Filię w starej, ponadstuletniej kamienicy czynszowej, która kiedyś należała do piekarza - pana Nowaka. Wiódł on sobie życie dostatnie i spokojne w Opolu, przy ulicy św. Wojciecha 9 (dawniej Adalbertstrasse). Wykupił parcelę, obok swojej piekarni i postawił na niej kamienicę pod wynajem.
Była to tzw. czynszówka przeznaczona początkowo dla średniej klasy opolskiego mieszczaństwa. Dopiero w miarę upływu lat zaczęła podlegać pauperyzacji. To sprawiło, że nie została zmodernizowana i dziś, po remoncie, można na nowo podziwiać rozwiązania, jakie wprowadził projektant tego domu około 1890 roku. Na wąskiej działce zaprojektował on dwupiętrową kamienicę z poddaszem, w której znalazło się sześć małych, dwuizbowych mieszkań o powierzchni ok.35 m kwadratowych (po dwa mieszkania na każdej kondygnacji; w 1926 r. zrobiono na poddaszu dodatkowe mieszkanie).
Muzeum pokazuje pięć mieszkań. Każde mieszkanie składa się z ciemnej kuchni (bez okna) i jednego pokoju. Mieszkania znajdujące się w tym muzeum przedstawiają wystrój charakterystyczny dla danego okresu. Każde mieszkanie prezentuje inny okres i w związku z tym inny styl i rodzaj umeblowania.
Poniżej mieszkanie najstarsze, eklektyczne z około 1890 roku.
A to kuchnia.
Wszystkie zgromadzone tutaj ( i te wciąż przybywające) przedmioty pochodzą z wyposażenia opolskich domów i są głównie darami opolan. 
Pokój secesyjny z około 1910 roku.
I fragment kuchni.
Mieszkania prezentują życie przeciętnych na tamte czasy ludzi - nie arystokracji, szlachty czy przemysłowców. I podglądanie życia tych ludzi dzięki temu staje się ciekawe. Bo przecież raczej nie ma możliwości obejrzenia mieszkań tej klasy społecznej.
A to mieszkanie z lat 20-30 XX wieku, czyli przedwojenne.
Mieszkanie z lat 40-50 XX wieku w stylu art deco.
To muzeum uważam za jedno z najciekawszych miejsc Opola. Na pewno trzeba je zobaczyć, kiedy się tu przyjedzie. Jest tu mnóstwo ciekawostek. W każdej kuchni i każdym pokoju jest wiele ciekawych przedmiotów; każdy z nich ma własną historię. Polecam.

wtorek, 17 marca 2015

Godła i rzeźby na kamienicach Krakowa

Godła na kamienicach w czasach średniowiecza zastępowały numerację i ułatwiały identyfikację domu. Pierwsze pisemnie poświadczone stosowanie godła pochodzi z 1431 roku. Funkcjonowały one nieprzerwanie aż do 1792 roku, kiedy Kraków dostał się pod panowanie Austrii. Austriacy uporządkowali wiele spraw w Krakowie, wprowadzając między innymi numerację domów.
Najstarszym zachowanym godłem z XV wieku jest Podelwie, czyli Kamienica pod Lwem, przy ul. Grodzkiej 32.

sobota, 7 marca 2015

Opole

Niektórzy twierdzą, że Opole i ten region po wojnie wreszcie wróciły do Polski. Inni uważają, że Opole nigdy nie było polskim miastem. Jeszcze inni twierdzą, że Opole i i ta część naszego kraju czasami bywała w rękach polskich.
Niezależnie od tego można tu znaleźć wiele polskich, a właściwie piastowskich śladów.
Jednym z nich jest Wieża Piastowska. Wybudowana w stylu gotyckim, jest symbolem Opola. Zaliczana do jednego z najstarszych zabytków architektury obronnej w Polsce. Jest jedyną pozostałością po Zamku Piastowskim, który choć przetrwał tak wiele wieków, został zburzony w latach 1928-1930.
Ratusz został zbudowany na początku XIX wieku. Ostatnią przebudowę przeprowadzono w latach 1934-36. Wyburzono wtedy przyległe domy kupieckie, co spowodowało zawalenie się wieży w 1934 roku. Została odbudowana wg projektu architekta Albrechta. Przypomina florencki Palazzo Vecchio. Codziennie o godz. 12 z wieży ratusza rozbrzmiewa opolski hejnał.
Jedna z uliczek przy Rynku:
Najważniejszym kościołem Opola jest Katedra św. Krzyża. Jej początki sięgają 1024 roku, kiedy biskup wrocławski Klemens podarował kościołowi w Opolu relikwie świętego Krzyża. Katedra ma najwyższe wieże w Opolu (73 m). W Kaplicy Piastowskiej jest pochowany ostatni z dynastii Piastów Opolskich Jan Dobry. Znajduje się tu również otaczany kultem obraz MB Opolskiej (dawniej Piekarskiej).
Wzrastający w XVIII wieku kult Jana z Pomuka, żyjącego w XIV wieku praskiego księdza - spowiednika królewskiego, który za niewyjawienie tajemnicy spowiedzi poniósł śmierć męczeńską przez zrzucenie z mostu do rzeki, wyraził się stawianiem w Czechach i na Śląsku licznych figur tego świętego. Został kanonizowany w 1729 roku. Figury Jana Nepomucena popularnie nazywane są nepomukami. W Opolu znajdują się trzy figury tego Świętego. Jedna z nich jest przed wejściem do klasztoru Franciszkanów.
Teatr 13 Rzędów, utworzony w opolskim klubie związków twórczych w 1958 przez aktorów Państwowego Teatru Ziemi Opolskiej, w latach 1959-65 roku był prowadzony przez Ludwika Flaszena i Jerzego Grotowskiego. Później pod nazwą Teatr Laboratorium został przeniesiony do Wrocławia. Miał swoją siedzibę przy Rynku 4.
Gotycki kościół franciszkanów p.w. Św. Trójcy liczy ponad 600 lat. W Kaplicy św. Anny z 1309 roku znajdują się sarkofagi Piastów opolsko-raciborskich. Pod głównym ołtarzem jest krypta, w której spoczywają książęta opolsko-raciborscy i ich małżonki (8 mężczyzn, 5 kobiet).
Drzewo genealogiczne Piastów Opolskich przy sarkofagach:
Malowniczo prezentuje się secesyjny, zielony mostek z końca XIX wieku na Młynówce. Dawniej nazywano go Mostem Groszowym, ponieważ za jego przejście pobierane było myto. Łączy stare miasto z wyspą Pasieką.
Kościół na Górce - p.w. MB Bolesnej i św. Wojciecha - znajduje się na najwyższym wzniesieniu Opola; stąd nazwa Na Górce. Tutaj św. Wojciech chrzcił opolan. Został wzniesiony przez dominikanów w końcu XV wieku.
Aleja Gwiazd Polskiej Piosenki prezentuje kilkadziesiąt sławnych polskich wykonawców. Co roku z okazji Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej są uroczyście odsłaniane nowe gwiazdy. Aleja znajduje się na rynku.
Ciekawy architektonicznie jest zabytkowy budynek dworca głównego PKP z XIX wieku ze wspaniałą akustyką, peronami zbudowanymi na lukach i konstrukcjami zadaszeń w stylu korynckich kolumn.

Zabytkowa lokomotywa przed budynkiem dworca.
Pomnik Karola Musioła, pomysłodawcy Festiwalu Piosenki.
Mieszane uczucia budzi masywny pomnik dedykowany bojownikom o polskość Śląska Opolskiego.
Artysta Florian Jesionowski zaprojektował w latach 50. jak na tamte lata nowoczesną fontannę - mozaikę. Miała przedstawiać tańczącego motyla.
Na koniec ciekawostka: rzeźba- wstęga Mobiusa, ciekawa pod względem matematycznym powierzchnia.
Ciekawa jest również Miejska Biblioteka Publiczna, na której budynku widnieje wiersz Edwarda Stachury – „Opadły mgły, wstaje nowy dzień”, w języku polskim i angielskim.
Nie pokazałam jeszcze wszystkich interesujących miejsc. Jest ich dużo więcej
Napiszę wkrótce o Kamienicy Czynszowej i może o innych wartych pokazania miejscach w Opolu.