Na jej prośbę młodszy brat Bolesław V Wstydliwy ufundował klasztor tego zgromadzenia w Zawichoście, przeniesiony w 1260 roku do Grodziska niedaleko Skały; z jej inicjatywy powstała biblioteka przyklasztorna oraz założono miasto Skała. Ponieważ okolica nie była bezpieczna, za czasów króla Władysława Łokietka klaryski przeniosły się do Krakowa w 1320 roku do kościoła św. Andrzeja przy ul. Grodzkiej.
Z fundacji króla Łokietka wybudowano wówczas zabudowania klasztorne. Kościół kilkakrotnie padał ofiarą pożarów, nie spowodowało to jednak poważniejszych zmian w wyglądzie zewnętrznym (poza dodaniem barokowych hełmów wież i portalu od strony północnej), zachował swój pierwotny romański styl.
Duszpasterzem i spowiednikiem sióstr był m.in ksiądz Sebastian Piskorski, rektor UJ i proboszcz kościoła św. Anny. To własnie on był odpowiedzialny za budowę nowego kościoła św. Anny w stylu barokowym, a także za jego wystrój. I dzięki niemu siostry klaryski również zdecydowały się na odnowę wnętrza swojego kościoła św. Andrzeja w nowym barokowym stylu. Nowy wystrój jest dziełem Baltazara Fontany oraz braci Karola i Innocentego Montic - tych samych, którzy byli twórcami stiuków i polichromii w kościele św. Anny. Można zauważyć ogromne podobieństwo w wystroju kolegiaty św. Anny i kościoła św. Andrzeja.
Ołtarz główny jest wykonany w zupełnie innym stylu, ponieważ pochodzi z czasów późnego baroku. Jest zrobiony z czarnego marmuru; znajduje się w nim obraz patrona kościoła św. Andrzeja.
Drewniana ambona jest wykonana w kształcie łodzi symbolizującej Kościół, w której wierni płyną przez życie pod banderą Chrystusa.
Na ścianach znajdują się sceny z życia bł. Salomei i św. Klary. Wnętrze kościoła jest bardzo kobiece; jest w nim wiele obrazów kobiet: Salomei. Klary, Matki Boskiej.
Skarbiec sióstr klarysek zawiera wiele wspaniałości, m.in najstarsze figurki jasełkowe.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz