Żółty rzepak - wiersz ortograficzny dla dzieci z ż i rz

Żółty rzepak

Zanurz się w morzu rzepaku,
w żółtym ci będzie do twarzy,
to nie jest słońce gorące,
twarzy ci nie upraży.

Nie myśl, że się opalisz,
rzepak jak słońce nie praży.

Obraz Witolda Zielińskiego

Wiersz ortograficzny z ż i rz: Jarząbek i jarzębina

Jarząbek i jarzębina

Obrażona na jarząbka
jest wielce jarzębina:
skradł me imię szlachetne!
Cóż to za rodzina!

Nie mów, że nieporządna,
wtrąca się jarzyna,
niechaj spór ten rozstrzygnie
dojrzała brzoskwinia!
Jarząbek, jarzębina
to dwa różne imiona,
rzekła na to brzoskwinia,
sporem tym zdziwiona.

Więc nie bądź, jarzębino,
dalej obrażona,
przeproś teraz jarząbka!
Taka moja wola.

Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛
Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.

***Jarząbek to ptak średniej wielkości z rodziny kurowatych.

Wiersz ortograficzny (wyjątki w pisowni): Pszczółka i jaskółka

Na wstępie napiszę parę słów o zasadach ortografii.
Po spółgłoskach jak np. w, k, b, p, t, m itp. pisze się zawsze rz. Występuje to w takich słowach jak np. przysłowie, krzywo, wrzątek, przygoda, trzepak, krzak, trzcina, brzask, grzałka, przyjść.
Od tej zasady są jednak wyjątki.
W niektórych słowach po tych spółgłoskach zamiast rz pisze się sz, np.: pszczoła, pszczelarz, kształt, kszyk (ptak), bukszpan, pszenica, wykształcenie, w nazwach miejscowości: Pszczyna, Oksza. Również w formach przymiotnika stopnia wyższego i najwyższego: lepszy, większy, krótszy, najprostszy itp.
Oto krótki wiersz z niektórymi wyjątkami.

Zagubiona pszczółka

Chowa się w pszenicy 
wystraszona pszczółka,
spostrzegła ją wieczorem
szlachetna jaskółka.

Zgubiłaś się na łąkach?
pyta ją jaskółka,
znajdźmy razem ul twój
jam twa przyjaciółka.

Wiersz ortograficzny z ż i rz (wyjątek w pisowni): Wyżeł i przepiórka

Na wstępie napiszę parę słów o zasadach ortografii.
Po spółgłoskach jak np. w, k, b, p, t, m itp. pisze się zawsze rz. Występuje to w takich słowach jak np. przysłowie, krzywo, wrzątek, przygoda, trzepak, krzak, trzcina, brzask, grzałka, przyjść.
Od tej zasady są jednak wyjątki.
W niektórych słowach po tych spółgłoskach zamiast rz pisze się sz, np.: pszczoła, pszczelarz, kształt, kszyk (ptak), bukszpan, pszenica, wykształcenie, w nazwach miejscowości: Pszczyna, Oksza. Również w formach przymiotnika stopnia wyższego i najwyższego: lepszy, większy, krótszy, najprostszy itp.
Oto krótki wiersz z niektórymi wyjątkami.

Wyżeł i przepiórka

Wyżeł lubi biegać
sprintem po wyżynie,
lecz dzisiaj z przepiórką
po rzeczułce płynie.

Podziwiają pejzaże 
różnokolorowe,
żółte pola pszenicy
i wierzby zielone.

Wyżeł już od dawna
przyjaźni się z przepiórką,
ona jest najlepszą
jego przyjaciółką.

Wiersz ortograficzny z ż, rz (wyjątek w pisowni): Bukszpan i pszenica

Na wstępie napiszę parę słów o zasadach ortografii.
Po spółgłoskach jak np. w, k, b, p, t, m itp. pisze się zawsze rz. Występuje to w takich słowach jak np. przysłowie, krzywo, wrzątek, przygoda, trzepak, krzak, trzcina, brzask, grzałka, przyjść.
Od tej zasady są jednak wyjątki.
W niektórych słowach po tych spółgłoskach zamiast rz pisze się sz, np.: pszczoła, pszczelarz, kształt, kszyk (ptak), bukszpan, pszenica, wykształcenie, w nazwach miejscowości: Pszczyna, Oksza. Również w formach przymiotnika stopnia wyższego i najwyższego: lepszy, większy, krótszy, najprostszy itp.
Oto krótki wiersze z niektórymi wyjątkami.

Bukszpan i pszenica

Na pszenicy polu bukszpan
chwali się swym kształtem dumnie:
Piękny! Okrąglutki!

Tyś pszenico wątła, chuda!
Nikt nie nazwie cię przenigdy
stworzeniem ładniutkim.

Na to rzecze mu pszenica:
Jam jest chudsza, no i mniejsza,
jednak przyznaj, mój bukszpanie,
jam pożyteczniejsza!


Ten żartobliwy wiersz ortograficzny może służyć jako dyktando dla dzieci. Zapraszam do korzystania 💛💛💛
Na tym blogu jest bardzo dużo takich wierszy.

Wiersz ortograficzny z ż i rz: Żona Błażeja

Żona Błażeja

Żona Błażeja żwawo się krząta

i ważna myśl jej głowę zaprząta:

jak go wyżywić, jak go odżywić - 

mężusia mego, jak go pożywić?

Mój przystojniaczek, mój obżartuszek,

cóż za tężyzna i krzepki brzuszek!

Duże brzuszysko już u Błażeja,

olbrzymi brzuszek – brzuszek do nieba.

Wiersz ortograficzny z ż i rz: Stonóżka

Stonóżka

                       

Gdzie w borze kręta wije się dróżka,

tam żwawo kroczy mała stonóżka

Nóżka za nóżką - kroczy ostrożnie,

musi uważać na każdy korzeń

Wiersz ortograficzny z ż i rz: Księżniczka

Księżniczka

Ażurowe krużganki,
strzeliste wieżyczki –
srebrzy się na wzgórzu
zameczek księżniczki

Właśnie się przechadza
wśród krzaków różanych,
pośród macierzanki
i książęcych jarzyn

Czas na oranżadę –
księżniczkę orzeźwi,
sączy ją znużona
w złotej oranżerii

Srebrzystą łyżeczką
zajada porzeczki.
Leżą na podnóżku
znużone nóżeczki

Cytrzysta przygrywa
na cytrze muzyczkę.
Śmieje się księżniczka,
odwraca twarzyczkę

Wdziękiem ją urzeka
nieduży rycerzyk.
Tańczyć chce księżniczka –
z rycerza – tancerzyk

Pejzaż z rycerzykiem,
z księżniczką, z walczykiem,
z cytrzystą, porzeczką,
srebrzystą łyżeczką



Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne.
Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.

Wiersz ortograficzny z ż i rz: Ostróżka i warzywnik

Ostróżka i warzywnik

                        

Rośnie ostróżka wśród krzepkich warzyw,

o towarzystwie żonkila marzy

Jakże przyziemny pejzaż z pietruszką

i z grubą dynią, tą obżartuszką.

Myślą żarłoczki wciąż o swych brzuszkach –

żali się szczerze panna ostróżka.

Żadnej poezji nie ma w jarzynie,

chciałabym pierzchnąć tam, gdzie żonkile,

w łodyżki wrzosu, skrzypu, zarzyczki,

marzanki, róży, białej śnieżyczki

To może być raczej trudny wiersz jako dyktando. Ale warto próbować; może ktoś z uczniów poradzi sobie z tymi słowami.

Wiersz ortograficzny z ż i rz: O karierze jeży

O karierze jeży

Do dużego miasta w dali 
wybrały się leśne jeże,
pojechały oczywiście
na zielonym swym rowerze.

Czas pomyśleć o przyszłości,
o zawodzie, o karierze.
Nie jesteśmy maluchami
- tak o sobie myślą jeże.

Aby w mieście dobrze wypaść,
założyły leśne jeże
w żywym, żółtym, pstrym kolorze
eleganckie swe kołnierze.

Na to rzecze jastrząb dziki:
Ach, kariera, ja nie wierzę,
żal wam będzie nas, przyjaciół,
zobaczycie, drogie jeże!

Zostawiacie wolność, knieje,
poświęcacie się karierze!
nic wam nie zastąpi lasu,
mówię z serca, mówię szczerze!

Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛

Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.

Wiersz ortograficzny z ż i rz: Wątpliwości gżegżółki

Wątpliwości gżegżółki

Panienka gżegżółka, nie bacząc na mżawkę,
zaaranżowała tajemne spotkanie
z żurawiem, zapraszając go nad sadzawkę

Życia mojego i zamążpójścia to sprawa!
Miejże litość nade mną, żurawiu, to ważne
Poradź, bo wątpliwości zalała mnie lawa!

Czy jarząbek, twój kompan, na męża się nada?
Żarliwie mi się oświadczył z wieczora
Najdroższy żurawiu, jaka twoja rada?

To życzliwy młodzian, przyjmij go, gżegżółko,
zakochany w tobie, miłość w nim się żarzy,
szczęśliwa z nim będziesz, droga przyjaciółko!


* Gżegżółka to lokalna nazwa kukułki



Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛
Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.

Wiersze ortograficzne z ż i rz: Żabka, Brzana

Żabka

W rzeczce "żabką"

tuż przy brzeżku 

pływa żabka.

Po mistrzowsku

grzbiet swój pręży.

Co za babka!

Wiersze ortograficzne dla dzieci z ż i rz: Jeż, Chrząszcz

Jeż

O jeżynach, gdy jeż słyszy,
to się jeży,
bo jeżyny wielki przysmak
to dla jeży.

Krzaki jeżyn są daleko,
drogi jeżu,
więc przyniosłam ci jeżyny
na talerzu.

Chrząszcz

Jakże długo,
hałaśliwy panie chrząszczu,
Pan zamierza
grzmieć i brzęczeć w trzciny gąszczu?

Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛

Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.

Wiersz ortograficzny z rz i ż: Wichrzysko

Wichrzysko


Rozwichrzyło się wietrzysko,
zmierzwiło już świat.
Rozwichrzone drzewa w borze,
rozczochrany świat.

Tarza się po wrzosowiskach,
trzepocze nad wzgórzem,
hejże, tańczy krzesanego
nad wiejskim podwórzem!

Wiersz ortograficzny z rz, ż, h, ch: Dwa hipopotamy

Dwa hipopotamy

Dwa hipopotamy
chlapią się w jeziorze,
uciechy jest wiele
i nic ich nie zmoże.

Chluszcze woda w górę,
fontanna jest w borze.
Żubry zagniewane:
Dość mamy tych stworzeń!

Chluszczące jezioro
- żabki zatrwożone
ukryły się w trzcinie,
bo wody wzburzone.

Aż orzekły żubry:
Tak już być nie może,
dość, hipopotamy,
wyjedźcie nad morze!

Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛
Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.

Wiersz ortograficzny z ż i rz (wyjątek w pisowni): Wykształcone pszczoły

Na wstępie napiszę parę słów o zasadach ortografii.
Po spółgłoskach jak np. w, k, b, p, t, m itp. pisze się zawsze rz. Występuje to w takich słowach jak np. przysłowie, krzywo, wrzątek, przygoda, trzepak, krzak, trzcina, brzask, grzałka, przyjść.
Od tej zasady są jednak wyjątki.
W niektórych słowach po tych spółgłoskach zamiast rz pisze się sz, np.: pszczoła, pszczelarz, kształt, kszyk (ptak), bukszpan, pszenica, wykształcenie, w nazwach miejscowości: Pszczyna, Oksza. Również w formach przymiotnika stopnia wyższego i najwyższego: lepszy, większy, krótszy, najprostszy itp.
Oto krótki wiersz z niektórymi wyjątkami.

Wykształcone pszczoły

Mądre pszczoły z Pszczyny
za radą pszczelarza

Wiersz o deszczu - ortograficzny dla dzieci z rz i ż: Burza w dżungli

Burza w dżungli

W dżdżystej dżungli burza brzmi.
Zwierz grzbiet pręży, niebo grzmi.

Aż od grzmotu dżungla drży.
Słoń rozmyśla: czyżby mży?
Może to ryk lwa tak grzmi?
Ja nie zważam, chce - niech grzmi.

Trzy żyrafy biorą prysznic
W  deszczu rześkim i rzęsistym.
Czyste szyje, różki, brzuszki,
Wyszorujmy jeszcze nóżki.

Wiersz ortograficzny z ż i rz - Ważka i komarzyca

Ważka i komarzyca

Przemiła ważka ze żwawą komarzycą

w daleką podróż odważnie się wybrały.

Zwiedziły przejrzyste wody pojezierzy,

po wzburzonym, ciepłym morzu żeglowały.

Po powrocie do domu – w trzcinę na jeziorze,

umyły skrzydełka zakurzone w wannie,

wspominały przygody na wybrzeżu miłe,

i o zmierzchu już były w piżamie.

Ułożyły znużone podróżą nóżęta

w łóżku pod ciepłą, puszystą pierzynką,

posiliwszy się wcześniej orzechowym rożkiem

i pożywną zapiekanką z jarzynką.


Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛
Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.



Zdjęcie ze strony bank-zdjec.com

Wiersz ortograficzny z ż i rz - Żartobliwe rady

Żartobliwe rady

Nie lekceważ chrząszczy i dżdżownic,

bądź grzeczny, lecz nie przemądrzały,

zażywaj łażenia po drzewach,

świat przemierzaj własnymi ścieżkami.

Mężnie znoś sprzeciwy rodziców,

nie płosz w borze leśnej zwierzyny,

trzymaj się z dala od nudziarzy,
nie wrzeszcz i nie bądź uciążliwy.

Wiersz ortograficzny dla dzieci o wakacjach - z ż i rz: Ruszajmy żwawo na wakacje!

Ruszajmy żwawo na wakacje!

Wyruszmy pojutrze nad morze,

Nad przejrzyste wody pojezierza,

Na przestronne, rześkie wyżyny,

Na rozgrzane piaski wybrzeża.

Czekają na nas ważki w trzcinie,

Dzika zwierzyna, grzyby w borze,

Żarty i śpiewy przy gitarze,

Białe żaglówki na jeziorze,