Dwór w Wadowie (część druga)

Dokument wydany przez księcia Konrada Mazowieckiego w 1243 roku zawiera pierwszą wzmiankę o wsi należącej do Wada. Na przełomie wieku 13 i 14 wieś została lokowana na prawie niemieckim. Od czasów średniowiecza podlega parafii w Ruszczy. W 1951 roku została włączona do Krakowa.

Jednym z właścicieli Wadowa był żyjący w 15 wieku buntownik Spytko z Melsztyna. W inwentarzu majątku Wadów dokonanym w 1718 roku wspomniany jest drewniany dwór Pod Snopkami, a w 1789 roku wymieniony zostaje niewykończony dwór murowany, znajdujący się obok niego.
W 18 wieku właścicielem majątku była rodzina Bandurskich, następnie Szesterów.

W 1874 roku Wadów został zakupiony przez Józefa Badeniego; nowy właściciel na podstawie projektu Antoniego Łuszczkiewicza wybudował pałac murowany w stylu willi włoskiej; wokół pałacu założył park; obydwa obiekty pozostały do czasów współczesnych.

Ostatnią właścicielką była Zofia Kulinowska. W 1945 roku majątek został upaństwowiony; mieściła się tu szkoła podstawowa, potem przedszkole. W 2003 roku wnuczka Zofii Kulinowskiej rozpoczęła starania o odzyskanie pałacu.

Dwór Badenich w Wadowie (część pierwsza)

W 1874 roku wieś Wadów kupił Józef  Badeni wraz z żoną Heleną z Wężyków. To właśnie Badeni kazał wybudować dwór według projektu Antoniego Łuszczkiewicza; dwór w stylu klasycystycznym zachował się do czasów obecnych razem z przyległym parkiem.

W 1882 roku właścicielami Wadowa zostali Helena (primo voto Badeniowa) i Kazimierz Morawscy. W 1892 roku dwór i wieś przeszły w ręce Kazimierza Morawskiego seniora i Kazimierza Mariana Morawskiego, a w 1930 wieś wraz dworem stała się własnością Zofii Kulinowskiej.
Nad głównym wejściem znajduje się zawołanie (napis) „Z darów bożych”. Dawniej dwory często miały podobne zawołania.

Dwór przetrwał w dobrym stanie do czasów kapitalizmu, ponieważ znajdowało się w nim przedszkole. Po usunięciu przedszkola rozpoczęło się jego stopniowe podupadanie.