Marzenia: Wiersz dla dzieci

 Marzenia

Mama mucha ma już z dość.

Nie chcę wciąż przy garnkach tkwić,

ja też swoje mam marzenia,

ja chcę tańczyć, śpiewać, śnić!

Porzucając swa rodzinę

uleciała musza mama.

Popłakała się więc Musia,

Muszka bardzo, bardzo mała.

Bo to była jej córeczka,

bardzo dzielna, mała Musia,

a obiadki dobre smaczne

przecież ktoś gotować musiał.

Tatko nie miał w tym talentu,

więc się Musia wzięła za to,

i obiadki gotowała 

jako tako jako tako.

Powróciła musza mama:

trudno śnić i trudno marzyć,

ja chcę tatkę i córeczkę

kochać, swym uczuciem darzyć!

Teraz Musia ma marzenia.

Mama ją popiera w tym,

chce rysować, kwiaty wąchać,

aż z radości tańczy, drży!

Chichocik: Wiersz dla dzieci

 Chichocik

 Mały rudy chrabąszcz

słyszy gdzieś chichocik.

Może to krasnale?

Może chichot koci?

Więc zdenerwowany

tym, że nie wie co to,

rusza na wędrówkę,

by przyjrzeć się kotom.

Kotek Psotek: Wiersz dla dzieci

 Kotek Psotek

Żyje sobie dzisiaj 

kotek - mały kotek.

Sam siebie on nazwał

prosto - Kotek Psotek.

I zgodnie z imieniem

wyczynia on psoty,

aż się zamartwiają

rodzice i koty.

Gdy sąsiad przechodzi,

on wylewa wodę

z wysokiego płotu

wprost na jego głowę.

I poczciwe muszki

strasznie się go boją,

bo macha ogonem

zgodnie z kocią modą!

Kiedy Psotek miauczy

straszne są hałasy,

boją się ich nawet

dzieci z trzeciej klasy!

I wszyscy się martwią,

co ten kot wyczynia!

Proszę spójrz na niego,

co za psotna mina!

Wianek i kotek: Wiersz dla dzieci

Wianek i kotek

W słoneczny dzień lata
wianeczek uplotę,
będą w nim kaczeńce
i rumianki złote.

Wiersz dla dzieci: Karuzela

Karuzela

Uwaga! Marto, Uwaga!
zaraz rusza karuzela,
niech przybiegną szybko dzieci,
Ania, Kasia, Marek, Ela!

Kto usiądzie na koniku?
ja usiądę, woła Kasia,
Kto pojedzie na kaczuszce?
Ja chcę bardzo - woła Basia.

Wiersz ortograficzny z ż i rz: Jarząbek i jarzębina

Jarząbek i jarzębina

Obrażona na jarząbka
jest wielce jarzębina:
skradł me imię szlachetne!
Cóż to za rodzina!

Nie mów, że nieporządna,
wtrąca się jarzyna,
niechaj spór ten rozstrzygnie
dojrzała brzoskwinia!
Jarząbek, jarzębina
to dwa różne imiona,
rzekła na to brzoskwinia,
sporem tym zdziwiona.

Więc nie bądź, jarzębino,
dalej obrażona,
przeproś teraz jarząbka!
Taka moja wola.

Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛
Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.

***Jarząbek to ptak średniej wielkości z rodziny kurowatych.

Wiersz ortograficzny z h i ch: Chrabąszcz i mucha

Chrabąszcz i mucha

Chrabąszcz upiekł dzisiaj
smaczne ciastka kruche
i częstuje teraz 
ukochaną muchę.

Wiersz ortograficzny z ó i u: Podwieczorek u pszczółek

Jaskółka niecierpliwie
krąży wokół ula,
albowiem smak miodu
bardzo ją rozczula.

Na podwieczorek przez pszczółki
została zaproszona,
przyleci również wróbel
oraz jego żona.

Wiersz ortograficzny (wyjątki w pisowni): Pszczółka i jaskółka

Na wstępie napiszę parę słów o zasadach ortografii.
Po spółgłoskach jak np. w, k, b, p, t, m itp. pisze się zawsze rz. Występuje to w takich słowach jak np. przysłowie, krzywo, wrzątek, przygoda, trzepak, krzak, trzcina, brzask, grzałka, przyjść.
Od tej zasady są jednak wyjątki.
W niektórych słowach po tych spółgłoskach zamiast rz pisze się sz, np.: pszczoła, pszczelarz, kształt, kszyk (ptak), bukszpan, pszenica, wykształcenie, w nazwach miejscowości: Pszczyna, Oksza. Również w formach przymiotnika stopnia wyższego i najwyższego: lepszy, większy, krótszy, najprostszy itp.
Oto krótki wiersz z niektórymi wyjątkami.

Zagubiona pszczółka

Chowa się w pszenicy 
wystraszona pszczółka,
spostrzegła ją wieczorem
szlachetna jaskółka.

Zgubiłaś się na łąkach?
pyta ją jaskółka,
znajdźmy razem ul twój
jam twa przyjaciółka.

Wiersz ortograficzny z ó i u: Spór wśród pól

Spór wśród pól

                       

Dnia pewnego pośród pól

wół i muł toczyli spór:

co smaczniejsze, miód czy sól?

może spór rozstrzygnie król.

Król pokazał ręką ul –

miód smaczniejszy niźli sól,

solą jam się kiedyś struł,

wolę miodek, ten od pszczół.

Wiersz ortograficzny z u i ó: Sójka

Odlatuje hen za góry
nasza przyjaciółka,
pożegnanie jest w ogródku,
jutro leci sójka.

Obiecała, że nam przyśle
z podróży pocztówki,
a w nich opis i szczegóły
dalekiej wędrówki.

Wiersz ortograficzny z ż i rz (wyjątek w pisowni): Wyżeł i przepiórka

Na wstępie napiszę parę słów o zasadach ortografii.
Po spółgłoskach jak np. w, k, b, p, t, m itp. pisze się zawsze rz. Występuje to w takich słowach jak np. przysłowie, krzywo, wrzątek, przygoda, trzepak, krzak, trzcina, brzask, grzałka, przyjść.
Od tej zasady są jednak wyjątki.
W niektórych słowach po tych spółgłoskach zamiast rz pisze się sz, np.: pszczoła, pszczelarz, kształt, kszyk (ptak), bukszpan, pszenica, wykształcenie, w nazwach miejscowości: Pszczyna, Oksza. Również w formach przymiotnika stopnia wyższego i najwyższego: lepszy, większy, krótszy, najprostszy itp.
Oto krótki wiersz z niektórymi wyjątkami.

Wyżeł i przepiórka

Wyżeł lubi biegać
sprintem po wyżynie,
lecz dzisiaj z przepiórką
po rzeczułce płynie.

Podziwiają pejzaże 
różnokolorowe,
żółte pola pszenicy
i wierzby zielone.

Wyżeł już od dawna
przyjaźni się z przepiórką,
ona jest najlepszą
jego przyjaciółką.

Wiersz ortograficzny z u i ó: Wskazówki sówek

Inteligentne cztery sówki
mieszkańcom lasu dają wskazówki:

Nasza najdroższa ruda wiewiórko
nie zajmuj ciągle się fryzurką!

Dzięciole, nie bądź uciążliwy,
nie stukaj w drzewo bez przyczyny!

I ty, kukułko, nie hałasuj,
zadbaj o ciszę naszego lasu!

Dziś jeszcze pranie zrób, drogi jeżu,
plamy od jeżyn masz na kołnierzu!

Wy zmieńcie dietę, kochane mrówki,
od dzisiaj jedzcie tylko borówki!

Odwagą dużą się wykaż, zajączku,
w nagrodę dostaniesz dziesięć pączków!

Rzekły zwierzęta: Drogie sówki,
my uwzględnimy wasze wskazówki.
Zawsze pamiętać o nich będziemy,
za mądre rady wam dziękujemy.

Wiersz ortograficzny z ż, rz (wyjątek w pisowni): Bukszpan i pszenica

Na wstępie napiszę parę słów o zasadach ortografii.
Po spółgłoskach jak np. w, k, b, p, t, m itp. pisze się zawsze rz. Występuje to w takich słowach jak np. przysłowie, krzywo, wrzątek, przygoda, trzepak, krzak, trzcina, brzask, grzałka, przyjść.
Od tej zasady są jednak wyjątki.
W niektórych słowach po tych spółgłoskach zamiast rz pisze się sz, np.: pszczoła, pszczelarz, kształt, kszyk (ptak), bukszpan, pszenica, wykształcenie, w nazwach miejscowości: Pszczyna, Oksza. Również w formach przymiotnika stopnia wyższego i najwyższego: lepszy, większy, krótszy, najprostszy itp.
Oto krótki wiersze z niektórymi wyjątkami.

Bukszpan i pszenica

Na pszenicy polu bukszpan
chwali się swym kształtem dumnie:
Piękny! Okrąglutki!

Tyś pszenico wątła, chuda!
Nikt nie nazwie cię przenigdy
stworzeniem ładniutkim.

Na to rzecze mu pszenica:
Jam jest chudsza, no i mniejsza,
jednak przyznaj, mój bukszpanie,
jam pożyteczniejsza!


Ten żartobliwy wiersz ortograficzny może służyć jako dyktando dla dzieci. Zapraszam do korzystania 💛💛💛
Na tym blogu jest bardzo dużo takich wierszy.

Wiersz dla dzieci: Niedźwiadek

Niedźwiadek 

Mały niedźwiadek

nie chce jeść miodku.

Mama się martwi:

zjedz miodku w spodku!

Znudził się miodek
nie chcę już miodku,

lecz, proszę, mleczka

daj mi w tym spodku

Wiersz ortograficzny z ż i rz: Stonóżka

Stonóżka

                       

Gdzie w borze kręta wije się dróżka,

tam żwawo kroczy mała stonóżka

Nóżka za nóżką - kroczy ostrożnie,

musi uważać na każdy korzeń

Wiersz ortograficzny z ch i h: Mucha i plucha

Mucha i plucha

                       

Siadła mucha na poduchach

na mym łóżku koło ucha:

zawierucha dziś i plucha –

i na zimne łapki chucha.

Nie masz w domu swym kożucha?

albo chociaż pół fartucha?

żebym zawsze była sucha,

nawet wtedy, gdy jest plucha.

Wiersz ortograficzny z ż i rz: O karierze jeży

O karierze jeży

Do dużego miasta w dali 
wybrały się leśne jeże,
pojechały oczywiście
na zielonym swym rowerze.

Czas pomyśleć o przyszłości,
o zawodzie, o karierze.
Nie jesteśmy maluchami
- tak o sobie myślą jeże.

Aby w mieście dobrze wypaść,
założyły leśne jeże
w żywym, żółtym, pstrym kolorze
eleganckie swe kołnierze.

Na to rzecze jastrząb dziki:
Ach, kariera, ja nie wierzę,
żal wam będzie nas, przyjaciół,
zobaczycie, drogie jeże!

Zostawiacie wolność, knieje,
poświęcacie się karierze!
nic wam nie zastąpi lasu,
mówię z serca, mówię szczerze!

Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛

Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.

Wiersz ortograficzny z ż i rz: Wątpliwości gżegżółki

Wątpliwości gżegżółki

Panienka gżegżółka, nie bacząc na mżawkę,
zaaranżowała tajemne spotkanie
z żurawiem, zapraszając go nad sadzawkę

Życia mojego i zamążpójścia to sprawa!
Miejże litość nade mną, żurawiu, to ważne
Poradź, bo wątpliwości zalała mnie lawa!

Czy jarząbek, twój kompan, na męża się nada?
Żarliwie mi się oświadczył z wieczora
Najdroższy żurawiu, jaka twoja rada?

To życzliwy młodzian, przyjmij go, gżegżółko,
zakochany w tobie, miłość w nim się żarzy,
szczęśliwa z nim będziesz, droga przyjaciółko!


* Gżegżółka to lokalna nazwa kukułki



Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛
Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.

Wiersz ortograficzny z ó i u: Sówka i kukułka

Sówka i kukułka

Dziś w bacówce o piętnastej
potańcówka
- do kukułki żwawo rzecze
młoda sówka.

Chcę być modna i dlatego
moja główka
od trzech godzin jest w lokówkach
- mówi sówka.

Chcę być piękna! o lokówkach
tę wskazówkę
ja zawdzięczam przyjaciółce
- leśnej mrówce.

Wykorzystaj, kukułeczko,
tę wskazówkę
i lokami jak najszybciej
ozdób główkę!


Ten wiersz można oczywiście potraktować jako dyktando ortograficzne 💛💛💛
Zapraszam do przeczytania innych wierszy ortograficznych z ż i rz, z ó i u oraz h i ch we wcześniejszych postach.