Mury obronne Chełmna

Mury obronne Chełmna to jedne z najlepiej zachowanych murów miejskich w Polsce. Otaczają miasto prawie pełnym obwodem. Ocalałe mury mają 1700 m długości. 

Dawniej znajdowało się w nich siedem bram wjazdowych, z których ocalały dwie (Grudziądzka i Merseburska), zachowały się także 23 baszty – kryte (m.in. Prochowa, Mestwina) i otwarte. Mury zaczęto wznosić w drugiej połowie XIII wieku, w pierwszej ćwierci XIV wieku zostały podwyższone, a w czasie XV i XVI - modernizowane. W latach 1860-70 rozebrano dwa krótkie odcinki i pięć spośród siedmiu bram. Od końca XIX wieku mury konserwowano.

Brama Grudziądzka (dawniej Grubieńska) - prezentowana na poniższych zdjęciach, była główną bramą wjazdową do miasta. Obecnie jest jedyną zachowaną bramą miejską. Pierwotnie brama ta istniała jako wieża, do której po obu stronach przylegały mury obronne.Przed bramą znajdował się głęboki rów, a wjazd umożliwiał zwodzony most. W 1694 roku w miejsce przybudówki i mostu zwodzonego powstała renesansowa kaplica. To dzięki niej Bramka szczęśliwie uniknęła rozbiórki w XIX wieku.

Jesiennie

Zawsze bronię się przed przyjściem jesieni, jednak kiedy już nadejdzie zachwycam się nią.

Jej kolory, natura oczarowują i zmuszają do refleksji. Najciekawsze są te momenty, w których życie i kolory lata splatają się z przemijaniem, usychaniem - odejściem życia.

Zdjęcia robiłam na Łąkach Nowohuckich, o których już kiedyś pisałam bardziej szczegółowo.

Dwór Żeleńskich w Łuczanowicach

Od XVI do XIX wieku wieś Łuczanowice należała do rodziny Żeleńskich z Żelanki, która mieszkała w starym, nieistniejącym już dworze. Ostatnim właścicielem był dziadek Tadeusza Boya Żeleńskiego. Boy Żeleński często tu bywał; dwór był również odwiedzany przez Kossaka, Wyczółkowskiego, Malczewskiego, Sanguszków i wiele innych znakomitości. Ich nazwiska zostały zapisane w zachowanej do dziś w księdze gości.

Świętokrzyski Szlak Literacki

Świętokrzyski Szlak Literacki to miła niespodzianka. Nie spotkałam się jeszcze z tego rodzaju szlakiem. Raczej wszystkie są powiązane z architekturą, zabytkami itp.

Na ziemi świętokrzyskiej urodziło się wielu wspaniałych pisarzy. Wielu tu mieszkało lub gościło regularnie. Byli to między innymi Stefan Żeromski urodzony w podkieleckim Strawczynie, Henryk Sienkiewicz ze swoim majątkiem w Oblęgorku, Gustaw Herling-Grudziński, który spędził w tych stronach dzieciństwo i późniejsze lata, Witold Gombrowicz urodzony w Małoszycach pod Opatowem oraz niezapomniany Mikołaj Rej ze swoim dworkiem w Nagłowicach. W Skarżysku-Kamiennej wypoczywał ze swoją żoną Leopold Staff.
Pozostały oczywiście po wspaniałych pisarzach pamiątki przechowywane w muzeach im poświęconych, tablice pamiątkowe oraz pomniki.
Szczególnie panuje tu kult Stefana Żeromskiego. W ciągu jednego dnia widziałam dwa jego pomniki: u podnóża Łysicy i w parku miejskim w Kielcach.

Wiersz krótki: Rosisty ranek, Morze w jej oczach

rosisty ranek
zapłakana łąka
odchodzi lato

Rezerwat Kadzielnia w Kielcach

Rezerwat przyrody Kadzielnia jest rezerwatem przyrody nieożywionej, znajdującym się w Kielcach. Jest jednym z najmniejszych rezerwatów Polski.

Rezerwat razem z częścią dawnego kamieniołomu wchodzi w skład Geoparku Kielce.

Wiersz ortograficzny z ż i rz (wyjątek w pisowni): Wykształcone pszczoły

Na wstępie napiszę parę słów o zasadach ortografii.
Po spółgłoskach jak np. w, k, b, p, t, m itp. pisze się zawsze rz. Występuje to w takich słowach jak np. przysłowie, krzywo, wrzątek, przygoda, trzepak, krzak, trzcina, brzask, grzałka, przyjść.
Od tej zasady są jednak wyjątki.
W niektórych słowach po tych spółgłoskach zamiast rz pisze się sz, np.: pszczoła, pszczelarz, kształt, kszyk (ptak), bukszpan, pszenica, wykształcenie, w nazwach miejscowości: Pszczyna, Oksza. Również w formach przymiotnika stopnia wyższego i najwyższego: lepszy, większy, krótszy, najprostszy itp.
Oto krótki wiersz z niektórymi wyjątkami.

Wykształcone pszczoły

Mądre pszczoły z Pszczyny
za radą pszczelarza